|
||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
|
हुईयाँ पैसा कमाउने भए विराजलाई साइन गराउनुस्
हुइयाँको सोच छ- एउटा फिल्म बनाउने घोषणा गर्ने । त्यसका लागि अरू केही गर्नुपर्दैन, खालि विराज भट्टलाई साइन गराए पुग्छ । विराजलाई फिट हुने खालको एउटा स्त्रिmप्ट तयार पार्यो, लगेर उनलाई सुनायो र टाइम मिलायो । टाइमसम्मको कुरा मिलेपछि एग्रिमेन्ट त गर्नुपर्छ । त्यसमा पनि हुइयाँको दमदार आइडिया छ, एग्रिमेन्ट गर्दा विराजलाई साइनिङ अमाउन्टबापत ५० हजार दिने । दुइ महिनापछि सुटिङ शुरू गर्नुपर्यो, कहिलेदेखि राखौं भनेर सोध्ने । अनि त उनले सुटिङका लागि डेट दिँदैनन् बरु साइनिङ अमाउन्टबराबर नै पैसा थपेर रकम फिर्ता दिनेछन् । दुइ महिनामै ५० ले अर्को ५० हजार तानिदिन्छ । भइएन त मालामाल झ् कसरी सम्भव छ रे - हत्तेरी, त्यति पनि थाहा छैन - नपत्याए निर्देशक मदन घिमिरेलाई सोध्नोस् त । सुटिङ डेट माग्नासाथ विराजले उनलाई भनेका छन्- ँम तपाईंले दिएको ५० हजारमा अर्को ५० हजार थपेर १ लाख दिन्छु तर तपाईंको फिल्म खेल्दिनँ ।’ भएकै कुरा हो, यसपालि निर्देशक घिमिरे आपै+mले चलचित्र निर्माण गर्ने भए । उनले आफनो चलचित्र स्वाभिमानका लागि विराजलाई साइन गराए । विराजले लिखित सम्झौताअनुसार फागुन १४ गतेदेखि घिमिरेलाई समय दिनुपर्ने थियो । विराजले भने समयको सट्टा आफूले लिएको ५० हजारमा त्यति नै थपेर रकम दिने तर फिल्म नखेल्ने बताइदिए । लाग्छ- विराजले देखाएको बाटोमा हुइयाँ पनि किन नलाग्ने - कि कसो मिस्टर देहरादुन ? महराका पाहुनाको सत्कारमा
तर यसपालि नेपाल चलचित्र कलाकार संघद्वारा आयोजित नेपाली चलचित्र उद्योग ः समस्या र समाधान विषयक अन्तरक्रिया कार्यक्रममा केहीले यस्तै क्रान्तिकारी भाषण गर्ने मौका गुमाएको देखेर हुइयाँलाई अचम्म लागेको छ । अन्तरक्रिया कार्यक्रममा सबैजसो चलचित्रकर्मी थिए । त्यसमा कांग्रेस र कम्युनिस्ट भन्ने कित्ताकित्तामा बाँडिएकाहरूको पनि जमघट थियो । तर यस्तै कित्तामा बाँधिएका माओवादी कमरेड चलचित्रकर्मीहरूलाई त्यहाँ नदेख्दा हुइयाँलाई आर्श्चर्य लाग्यो । सबैले आफूले जानेजति भाषण ठोके । हुने कुरा पनि बोले नहुने कुरा पनि बोले । झन्डै एक सय जना माओवादी चलचित्रकर्मीमध्येबाट कार्यक्रमस्थलमा एक जनालाई पनि नदेख्दा भने हुइयाँलाई दुःख लाग्यो । कमरेड कलाकारहरू कहाँ हराएछन्, हुइयाँका लागि चिन्ताको विषय थियो । हुइयाँले यसमा चिन्ताबाहेक अरू के नै गर्न सक्थ्यो र- केही दिनपछि हुइयाँलाई थाहा भयो कमरेड कलाकारको परेसानी । त्यही कार्यक्रमकै दिन कमरेड युवराज लामालाई एकाबिहानै ँमेरो पाहुना लिन जानुस्’ भनेर माओवादी नेता कृष्णबहादुर महराले अराएछन् र उनी त्यहाँ जानुपरेछ । अरूले नबुझे पनि हुइयाँले बुझयो- कमरेड लामा महराको पाहुना लिन एअरपोर्ट लाग्नुपर्यो, अरू कमरेड कलाकार पनि त पार्टी काममा खटिए होलान् नि । हुइयाँ खुसी छ, युवराज लामा पर्ूवसञ्चारमन्त्रीको अत्यन्त नजिक रहेछन्, त्यसैले त पार्टी त्यत्रा मानिसलाई छोडेर महराले उनैलाई छानेका नि झ् नायिकाको दलालीका कुराले लफडा
हुइयाँले देख्यो- उनी मदिरा पिए पनि संयमित हुने प्रयासमा थिए । यो प्रयासमा उनी निकै हदसम्म सफल पनि थिए । एकाएक उनको नशाको पारो सायद चढ्न थाल्यो । हुइयाँले अनुसन्धान गर्यो- एकाएक नरेशको नशाको पारो कसरी बढ्यो - छोटो अनुसन्धानमै पत्तो लाग्यो- उनले पार्टी देखेछन् अर्का निर्माता-निर्देशक कृष्ण चापागाईंलाई । चापागाईंलाई देख्नासाथ उनको जोस बढेर आउन थाल्यो । एकअर्काका अत्यन्त विरोधी यी दुइ कसरी-कसरी नजिक-नजिक पुगेछन् । नजिकिनासाथ नरेश बम्किए- ँसाले तँ रेखा थापाको दलाल झ्’ आफूलाई मन नपर्ने सबैलाई यसो भन्ने गरेका नरेशले पहिलेभै+m फेरि त्यही शब्द दोहोर्याएपछि चापागाईंले पनि उनलाई अरुणिमा लम्सालको नाम जोडेर त्यसै भने । यसरी चापागाईं र पौडेलबीच निकै बेर भनाभन भयो । भनाभन मात्र भए त हुन्थ्यो, हानाहानकै स्थिति सिर्जना भयो । कार्यक्रम थियो मुहर्ूतको, अवस्था आयो मर्ुर्मुरिने । कता-कताबाट दुइ जना सञ्चारकर्मीले दुइ जनालाई दुइतिर पन्छाएर घटना साम्य पारे । नत्र भने दुःख पाउने त हुइयाँले नै थियो नि । पाठकलाई थाहै छ, हुइयाँ यसरी झैझगडा सहेर बस्नै सक्दैन । जिया जेसुकै गर्न तयार
निर्देशक दीपक श्रेष्ठले चलचित्र हो यही हो मायामा ब्रेक दिई जानकी केसीबाट जिया केसी बनेकी झापाली युवतीको बोली यसपालि बिकेन । फिलिमको हिरोनी बन्ने उत्कट इच्छा बोकेर काठमाडौंतिर लागेकी जियालाई चलचित्र एउटा मान्छेको मायामा खेल्नका लागि सो चलचित्रको निर्माण युनिटले सर्म्पर्क गर्यो । एउटी नवयुवती जो हिरोनी बन्नकै लागि काठमाडौं आइन्, उनले दीपकबाहेकको अर्को एउटा चलचित्रमा पनि मुख्य भूमिकामा काम पाउने भइन् भनेर यो हुइयाँ हुनसम्म खुसी भयो । त्यो निर्माण युनिटले उनलाई आफनो चलचित्रमा खेलाइहाल्नेजस्तो कुरा गरेको देखेर जिया जति खुसी भइन्, त्योभन्दा बढी खुसी यो हुइयाँ भयो । हुइयाँलाई लाग्यो- अरूको कुरा निश्चित होस्-नहोस्, जियालाई सो चलचित्रमा काम दिने भने निश्चित छ । तर किन हो जिया भने यस कुरामा निश्चिन्त भएकी रहिनछिन् । त्यसैले दिउँसो मात्र कुरा भएको निर्माण युनिटलाई उनले बेलुकै फोन गरिन् । उनले फोन गरेर आफू सो चलचित्रका लागि जस्तोसुकै सिन दिन पनि तयार रहेको बताइन् । चलचित्रमा खेल्नकै लागि एउटी नायिकाले देखाएको यो र्समर्पणभाव देखेर हुइयाँ हुनसम्म खुसी भयो, निर्माणसमूह त झन् दंग नपर्ने कुरै भएन । यता जियाको र्समर्पणभाव बढ्दै थियो । उनले फोनमै भनिन्- ँमलाई साइन मात्र गराउनुस्, म तपार्इंले भनेको जे पनि मान्न तयार छु ।’ यो ँतयार’ लाई अत्यन्त जोड गरेर दोहोर्याइरहिन् । तर यो के - त्यो फिल्मको नायिकामा एकाएक प्रिया रिजाललाई पो साइन गराइयो बा झ् त्यसपछि हुइयाँलाई लाग्यो- नेपाली चलचित्रमा बोल्नेको पीठो त के चामल पनि बिक्न छोडेछ ।
|
हुइयाँलाई
यो जासुसीको कामबाट दिक्दारी लागेको छ । लागेको छ- यो जासुसीको
कामबाहेक अरू पनि केही नयाँ काम गरौंं । कुनै व्यापार वा व्यवसाय गरौं
। व्यापार-व्यवसाय त गर्ने तर के गर्ने - हुइयाँ लामो समयसम्म रणभुल्लमा
पर्यो । धेरै पछि आएर नायक विराज भट्टबाट प्रभावित भई हुइयाँ अब फिलिम
बनाउने हो कि भन्ने सोचमा पुगेको छ । 
माइक
त पाउनै हुन्न, केही चलचित्रकर्मी नेपाली चलचित्रक्षेत्रको
विकास-उन्नतिका लागि यसो गर्नुपर्छ, उसो गर्नुपर्छ भनेर बेस्सरी भाषण
ठोक्छन् । हिजो नेपाली चलचित्रको उन्नतिका लागि नीति निर्माण गर्ने
ठाउँमै पुगेका बेला पनि माखो नमार्नेहरूले पनि माइक भेटेपछि स्पिकर नै
फुट्ने गरी ठूला-ठूला क्रान्तिकारी भाषण गरेको हुइयाँका लागि नयाँ कुरा
होइन । 
जियाले
जस्तोसुकै र्समर्पणभाव देखाए पनि उनको सट्टा नायिका प्रिया रिजाललाई
लिएर चलचित्र एउटा मान्छेको मायाको काठमाडांैंको एउटा सानदार
रेस्टुराँमा शुभ मुहर्ूत गरियो । भद्रकाली मन्दिरमा पूजाआजा गरी
मुहर्ूत समारोह गर्ने योजना भए पनि कसैले मन्दिरमा मुहर्ूत गरे समारोह
नै बहिष्कार गर्ने भन्दै फोन गरेपछि अचानक सबै कार्यक्रम परिवर्तन गरी
ककटेल र डिनरका साथ आयोजना गरिएको त्यस समारोहमा चलचित्रक्षेत्रभरिका
मानिसको ताँती थियो । रक्सीको खोलो बगाइएको पार्टीे ताँतीमा नशाले मस्त
थिए दुइ महिना मदिरा छोड्दै फेरि त्यति नै महिना लगातार मदिराले मातिने
निर्माता-निर्देशक नरेश पौडेल पनि ।
भनाइ
नै छ- बोल्नेको पीठो बिक्छ, नबोल्नेको चामल पनि बिक्दैन । तर अब यो
भनाइ केवल उखानमा मात्र सीमित भएको हुइयाँको ठम्याइ छ । बोल्नेको पीठो
पनि बिक्छ भन्ने भनाइ सही हो भने नवनायिका जानकी अर्थात् जिया केसीको
बोली पनि बिक्नुपर्ने हो ।